Þjóðargjöfin 1974 – 1979: Greiddum við skuldina við landið?

By February 24, 2016Fréttir
FRETT_24_feb_GREIDDUM_VID_IMG_9137

Aðalfundur Hins íslenska náttúrufræðifélags  verður haldinn laugardaginn 27. febrúar í fyrirlestrarsal Þjóðminjasafns Íslands við Suðurgötu, Reykjavík. Fyrir dagskrá aðalfundar flytur Sveinn Runólfsson, landgræðslustjóri erindi undir heitinu „Þjóðargjöfin 1974 – 1979: greiddum við skuldina við landið?“. Dagskráin hefst kl. 14:00 með erindi Sveins en aðalfundarstörf hefjast að því loknu kl. 14:45. Aðgangur er öllum heimill og ókeypis.

Sveinn_Runolfsson_IMG_1316Í kynningu á fyrirlestrinum segir: “„Þegar Alþingi kom saman á Þingvöllum 17. júní 1974 var samþykkt sérstök fjárveiting sem nefnd var Þjóðargjöfin. Þessari fjárveitingu var ætlað að greiða skuld þjóðarinnar við landið, en búseta frá landnámstíð hafði sannarlega haft í för með sér gróður- og jarðvegseyðingu umfram það sem náttúruhamfarir ollu frá landnámi. Á 1100 ára afmæli landnámsins var talið rétt að bæta sárin.

Með fjárveitingunni átti að framkvæma fimm ára Landgræðsluáætlun undir verkstjórn Landgræðslu ríkisins, Skógræktar ríkisins og Rannsóknastofnunar landbúnaðarins. Auk þessa fengu samtökin Landvernd og Búnaðarfélag Íslands hluta af þessu fé.

Stærsta verkefni Þjóðargjafarinnar var að friða land með því að girða það og verja fyrir ágangi grasbíta – einkum sauðfjár. Dreifing áburðar og grasfræs voru líka umfangsmiklir liðir. Almennt má segja að Þjóðargjöfin hafi haft mikla þýðingu í verndun lands og endurheimt landsgæða. Þekking almennings á málum landnýtingar, landverndar og landgræðslu jókst mikið frá því sem áður var. Gjörbylting varð í ræktun og meðhöndlun innlends fræs til landgræðslu. Á þessum árum hófst árangursrík samvinna við bændur og sveitarfélög.

Áfangasigrar unnust í skógrækt og Þjóðargjöfin leiddi til margvíslegra rannsókna. Stóru beitartilraunirnar voru þeirra umfangsmestar. Á þessum árum réðst ungt fólk til starfa sem síðan hafa leitt margvíslegt rannsóknastarf á sviði landgræðslu og landbóta.“